Uçurtmani Al da Gel
“Sana uçurtmami verdigim günü hatirliyor musun? Bir türlü becerememistin uçurmayi. Her seferinde yere çakilmis, sonunda bozulmustu. Ben sana uçurtma uçurmayi ögrettim, sen bana sögüt dalindan düdük yapmayi. Mahallede kimse bilmezdi sögüt dalindan düdük yapmayi. Düdügümü öttürüp afili afili dolasirdim mahallede. Ah o günler! O güzel günler!.. Niye büyüdük Seyit, niye? Büyüdük de ne halt yedik! Belki de ben vurmusumdur seni. Hâlâ tanimadin mi beni? Alnindaki hançere bakmam bir seyler hatirlatmiyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder