Urlalı Kız
Masamda bir şişe, köşedeki bakkaldan
Bakkal Mehmet yoktu, kızı sardı gazteye
Yağlı kâğıda peynir, külaha da zeytin
Para da istemedi, yazdı veresiye
Güneş gidiverdi, sormadı hiç kimseye
Gece de apansız çöreklendi üstüme
El ayak çekildi, döndü herkes yuvaya
Hüzün hiç gitmedi, bekliyordu kapıda
Uzandı elim masada duran şişeye
İçi gibi, boşaldı efkârım kadehe
Bir sarışın kız yıkanır oldu içinde
Isıtırken tenimi bir esmer güzeli
Boşaldı kadeh, vurdum şişenin dibine
Sarhoştur artık gecenin cinleri bile
O da ne, içinde kuğu gibi süzülen
Yazar: İsmail Dumanlar
Edebiyat Şiir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder